زبان صربی تنها زبان اروپایی است که در آن همزمان از دو رسمالخط “لاتین” و “سیریلیک” استفاده میشود.
در تابستان سال 2018 طرح رسمی و عام شدن خط سیریلیک توسط ولادان ووکساولییوچ وزیر فرهنگ و رسانههای صربستان به مجلس ارائه گردید که پس از کشمشهای چهرههای آکادمیک و فرهیختگان کشور نهایتا در نشست مجلس و نمایندگان هیئت دولت پذیرفته شد.
پس از آن پیرو وضع قانون استفاده از خط و زبان سیریلیک بعنوان خط رسمی کشور، در تاریخ 16 ماه می 2019 طرح الحاق “روز خط سیریلیک” به مناسبتها و جشنهای ملی مصوّب گردید و قرار شد 24 ماه می مراسمی برای پاسداشت خط سیریلیک با عنوان “روز سواد نوشتاری و فرهنگ اسلاو”، که بنیانگذاران آن “چیریل” و “متودیا”
معروف به خالقین ادبیات و اولین رسمالخط اسلاوی هستند، برگزار شود. دولت صربستان طی بیانیهای اعلام داشت که روز 24 می یکی از مناسبات ملی کشور را دربر خواهد داشت لیکن برای این مناسبت تعطیلی رسمی در نظر گرفته نمیشود.
لازم به توضیح اینکه استفاده از خط لاتین بیشتر بمنظور اتحاد و وحدت تیتوئیستی پس از جنگ جهانی و در زمان سوسیالیستها رایج شد.خط سیریلیک اقوام اسلاو، مشتقی از خط کلسیایی است که خالق آن دو برادر صرب به نامهای “چریل” و “متودیا” از خدمتگذاران کلیسای ارتدکس در قرن 9 میلادی بوده اند و خطی را ابداع نمودهاند که سمبل هویتی صربها محسوب شده و از این رو مورد توجه قوم صرب قرار گرفته است.
اولین رگه های ادبی زبان صربی در قرن سیزدهم یعنی سال 1421 در منطقه دوبراونیک کرواسی که در آن زمان منطقهای مستقل بود ظاهر شد و در سال 1494 میلادی اولین کتاب صربی بنام “سِتینسکی اٌکتٌایخ” به چاپ رسید. در سال 1813 ووک استفانوویچ کاراجیچ که به پدر زبان صربی معروف شده است، انقلابی در خط سیریلیک صرب و زبان کشور ایجاد کرد و از آن به بعد این خط در اکثر سرزمینهای مناطق یوگسلاوی سابق به جز اسلونی و کرواسی بکار گرفته و در مدارس تدریس شد اما طی اختلافات قومی در مناطق مختلف بالکان این خط در برخی از مناطق کنار گذاشته شد و جای آن را خط لاتین گرفت و از زمان ازهم پاشی یوگسلاوی به بعد عملا کشورهای مونته نگرو، مقدونیه و صربستان بطور رسمی در ادارات و اماکن عمومی و مکاتبات روزمره از آن استفاده میکنند.
